Een Travellerspoint blog

Door deze auteur: Raf-Ellen

Ziektes kruisen ons pad

Ubud en Nusa Lembongan

semi-overcast 21 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Hallo hallo!

hier zijn we weer voor een laatste keer!
Eigenlijk spelen we een beetje vals want we zijn sinds gisterennamiddag terug in Antwerpen. We vonden de laatste dagen gewoonweg geen bruikbaar internet dat ons toeliet verder aan de blog te werken.

Zoals de titel al doet vermoeden, hebben we de afgelopen week ons deel van fysieke ongemakken wel gehad!
Het begon in Ubud waar we dus in een luxueus (maar weliswaar erg vochtig) vertrek zaten (2 lighoeken, hemelbed, ruim terras met hangmat, buitenzithoek, grote mooie openlucht badkamer met ligbad, ...) en mijn lichaam blijkbaar wat meer van deze luxekamer wou genieten door me een dag of twee binnenskamers te houden. Niets enorm zorgwekkends aan de hand hoor, de typische maag wil niet mee en darmen willen wat te goed mee.

229.jpg

Vooraleer daar geveld te liggen, maakten we de eerste dag wel nog samen een wandeling door de rijstvelden rond Ubud. Het blijft echt bijzonder mooi om naar te kijken zo'n hel groene terrassen die onder water staan. Ook de moeite was het Antonio Blanco museum, een beetje de Balinese Dalí. De collectie in het museum sprak niet zo meteen aan maar het huis, de tuin, de uitzichten en het vogelpark maken het zeker de moeite om eens te bezoeken. Voor de rest kan ik niet zoveel over Ubud vertellen... enkel nog een dansspektakel de laatste avond gezien. Ellen heeft wel een fietstour gedaan en een Balinese kookles gevolgd. Waarover hieronder meer.

294.jpg

284.jpg

De fietstour dus, een eco educatieve tour om "the real Bali" te zien heette het. Dat laatste was relatief maar het was best wel een plezant dagje met een fijn groepje mensen. We bezochten ondermeer een koffiefarm, en ik proefde van een kopje Luwak koffie, gemaakt van koffiebonen die door een soort katachtigen worden uitgepoept. Een delicatesse die tegen exorbitante bedragen wordt verkocht in Europa, en inderdaad heel erg lekker. Verder stonden ook nog 25 km downhill fietsen op het programma, maar in tegenstelling tot mijn heftige downhill ervaring van enkele jaren terug in Peru leek dit wel een programma voor bejaarden, we moesten constant op onze rem gaan staan en om de 5 stappen werd er gestopt, Raf had dit vast niet ok gevonden.

316.jpg

321.jpg

De dag nadien trok ik er maar weer alleen op uit en volgde ik een kookles in een kookschool want ik wilde de geheimen achter die werkelijk verrukkellijke Indonesische keuken wel eens kennen. En wat al te vermoeden was, het geheim schuilt in het gebruik van kruiden, veel kruiden, en vooral ook heel wat andere kruiden dan de kruiden die wij in Europa gebruiken. Zowat in alle gerechten zitten verschillende soorten gember, chili, eens soort shrimppaste die de chili neutraliseert en palmsuiker. Een geweldig grappige, drukke en sympathieke Indonesische matronne maakte ons wegwijs. Wat stond er op het menu? Enkele "rituele" gerechten, die vooral worden klaargemaakt ter gelegenheid van belangrijke feesten : Lawar (een typische groentenmengeling), Balinese kipsaté, een soort mäisgebakjes, Gado Gado (groenten met pindasaus) en aromatische gele rijst. Goed voor een gezellig KAV moment en een verrukkellijke lunch!
(Ellen)

347.jpg

350.jpg

Na een aantal dagen stilliggen en een aantal dagen regen was ik blij uit Ubud te kunnen vertrekken! Overal boetiekskes, kunstgallerijtjes, Indonesiërs die u voortdurend naroepen "taxi, please? tomorrow maybe?" En opnieuw enorm druk verkeer!

Om aan al deze drukte te ontsnappen, mijn zenuwen stonden op springen, zijn we vervolgens naar Nusa Lembongan gevlucht. Op dit surferseilandje iets onder Bali zijn nauwelijks wagens en dat alleen al leek ons een ongelofelijk aantrekkelijke gedachte!

Op de kust van het eilandje staat het ene bungalowcomplexje naast het andere, maar dat stoort eigenlijk nauwelijks, het doet er overal rustig aan. We huurden hier een eenvoudig, rond bungalowtje met een halve cirkel aan vensters zonder ramen in, enkel een houten rolgordijntje dat je kon neerlaten. Eerst leek ons dit wel een beetje raar, je spullen liggen daar zomaar voor het grijpen, maar het valt daar blijkbaar perfect te vertrouwen. Er was ook een zwembad met subliem uitzicht op de vulkanen op Bali, de zeewierplantages bij eb en de zee bij vloed. Er zaten wel kakkerlakken her en der (tot in ons bed, the horror! - wil Ellen hier graag toevoegen), maar dat went en ne sloef en nen briquet helpen ook :-) En net op dit paradijs op aarde besluit Ellen dan ziek te worden!

442.jpg

426.jpg

450.jpg

In mijn eentje ben ik dan maar rond Lembongan en buureilandje Cenigan gaan scooteren. Overal paradijselijk mooi: mooie stranden, woeste zee met helder blauw water, ... noem maar op! De rest van de tijd dat Ellen ziek in bed lag, heb ik maar wat aan het zwembad gelegen, wat gelezen, wat verbroederd met onze Zwitserse overburen en onze Noorse onderburen, en wat naar de mensen gekeken, hetgeen met al de aanwezige surfbabes daar, een lonende bezigheid was.

469.jpg

478.jpg

485.jpg

Omdat we al zoveel over Kuta (het Lloret van Bali) hadden gehoord en dit vlakbij de luchthaven lag, zijn we daar de laatste dag terug op Bali nog even gaan rondhangen. Opnieuw zeer druk en overal winkelkes maar nog wel eens leuk om geweest te zijn. De laatste avond aten we (allez ik, Ellen haar maag was er nog niet klaar voor) nog met de blote voetjes op het strand heerlijke zelfgekozen kingprawns bij een ondergaand zonnetje om onze vakantie in schoonheid af te sluiten!!

515.jpg

MAAR, dat was buiten de waard gerekend! In dit geval waren het drie waarden. Een buslading Chinezen die in ons hotel werden gedropt en die het zwembad gebruikten om hun voeten in te wassen. Daarnaast was Ellen nog steeds niet van haar ziekte verlost... En de allerlaatste ochtend word ik zo goed als langs één kant doof wakker en met een verschrikkelijke oorpijn. Ontsteking van het buitenoor was de conclusie van een er toch maar snel bijgeroepen dokter! Geradbraakt, misselijk en onder de medicamenten lieten we op 27 juli Bali dan achter ons!

En nu zijn we terug thuis en beiden vlot aan het genezen!

Groetjes uit Antwerpen.

Geplaatst door Raf-Ellen 2:15 Gearchiveerd in België Reacties (0)

Van enkele meters onder tot 1200 meter boven zeeniveau

(Lovina en Munduk)

overcast 24 °C
Bekijk Java en Bali op Raf-Ellen's reiskaart.

Selamat malam wederom,

Aangezien Bali een beetje een luxe eiland is, gedragen we ons daar ook een beetje naar. Concreet betekent dit dat we luxe backpackers geworden zijn in chique hotels, cottages, ...

Onze luxe uitvalsbasis voor Lovina en omstreken, onze eerste stop, was het Adirama Beach hotel. Kamer met airco, ruim bed, propere badkamer met goede douche, zwembad, ...

Munduk_013.jpg

Aangezien er in Lovina zelf niet zoveel te zien of te doen is, moesten we het hier iets verderop gaan zoeken. Door bijvoorbeeld te gaan "fietsen" van zeeniveau tot op 1200 meter op een oude MTB zonder versnellingen die doortrapte als ik te hard ging staan op de pedalen. De specialisten onder jullie zullen waarschijnlijk wel al doorhebben dat er van fietsen niet veel in huis kwam en ik uren aan een stuk een loodzware mountainbike de berg heb opgeduwd. Afzien maar eigenlijk nog wel leuk: de mensen onderweg waren echt vriendelijk, hadden blijkbaar medelijden, en boden me wat fris water aan, tekenden een plannetje voor mijn verdere route of zeiden gewoon vriendelijk goeiedag. Bovengekomen kwam ik bovendien tot de ontdekking dat ook mijn remmen het onvoldoende deden voor de steile afdaling langs de andere kant en dat ik de steilste stukken opnieuw moest afstappen. Een vriendelijke Balinees is toen wel de hele tijd bij me gebleven om aan te geven waar ik kon fietsen en waar ik beter afstapte. Na zes uur ploeteren was ik dan eindelijk terug bij ons hotel, doodmoe en ochere 35 km "gefietst". Wat deed Ellen dan heel die tijd? Eigenlijk een beetje het tegenovergestelde: een uitgebreide massage en scrub van twee uur en wat in de beachbar van het hotel lezen.
De dag nadien gingen we terug samen op pad om te snorkelen rond een eilandje ten noorden van Bali (Menjangan). Heel leuk, heel mooie riffen, kortom een aangename dag! De avond zou even aangenaam geweest zijn moest ik niet vergeten zijn me in te smeren met zonnecreme :-)!

Munduk_021.jpg

Jogja_401.jpg

Nu we le gout du luxe te pakken hadden, gingen we in Munduk maar voor een kamer met hemelbed, een tv met sateliet (helaas geen zender gevonden die de Tour uitzond), een terrasje met uitzicht over het prachtige berglandschap en in de verte de zee. Ontbijt werd op ons terras gebracht en in de badkamer konden we kiezen tussen bad of douche. Munduk is trouwens een echte superbestemming! Twee uur de bergen in vanuit Lovina en je zit in een prachtig landschap! We maakten er wandelingen langs supermooie watervallen, deden er een soort van jungletrek, liepen rond grote kratermeren omgeven door tempels. Om hier echt optimaal van te kunnen genieten huurden we een scooter! Niet simpel, klimmen en dalen aan 20pct. met een passagier achterop. Zeker als die passagier dan ook nog eens om de vijf seconden roept : "voorzichtig he", "pas op he das hier steil", "niet zo hard", "remt wa meer", ... Onze laatste stop op beide scooter-dagen was het terras van Ngiring Ngewedang, hoog in de bergen en met een subliem uitzicht: dichtbegroeide steile vulkaanflanken met daartussen onder water staande rijstterrassen als spiegels en in de verte de stranden en de zee... Ah, het was met pijn in het hart dat we gisteren vertrokken uit Munduk!

Munduk_036.jpg

Munduk_087.jpg

Munduk_150.jpg

Munduk_159.jpg

Munduk_165.jpg

Munduk_185.jpg

Munduk_189.jpg

Kwestie van onszelf wat te troosten, huurden we een nog luxueuzere kamer in Ubud. Het woord kamer doet onze vertrekken hier zelfs oneer aan! Maar daarover volgende keer meer!

Geplaatst door Raf-Ellen 4:21 Gearchiveerd in Indonesië Reacties (2)

Dwars door Java

Een twintigtal porties Nasi Goreng later

sunny 28 °C
Bekijk Java en Bali op Raf-Ellen's reiskaart.

Hallo wederom,

we hebben sinds afgelopen dinsdag niet stilgezeten en geheel Java doorkruist, we bezochten Jogjakarta en de regio errond, de Bromo vulkaan en de Ijen vulkaan.

Met vastgevroren snottebellen kwamen we woensdagavond aan in Jogjakarta. Ik denk dat er iemand liters zelfgemaakt roomijs meehad en daarom de airco op min tien moest gezet worden. Dat Ellen kou lijdt is misschien vrij normaal (ellen heeft het nl. altijd te koud behalve als ze het te warm heeft ;-)), maar als ik al een trui, een jas en dichte schoenen moet aandoen; dan klopt er toch iets niet. Soit Jogjakarta dus! Alweer een behoorlijk druk verkeersboeltje daar, niet zo hectisch als Jakarta maar toch... In het centrum van Jogja bezochten we het Kraton (=paleis) van de Sultan. Niet bijster spectaculair, dan zag zijn vroeger paleis nu een een ruine er een stuk beter uit! Zicht op de Gunung Merapi vulkaan, een onderaardse gang naar zijn moskee en een andere onderaardse gang naar zijn waterpaleis. Zalig paleis met twee zwembaden achter waarvan in den tijd 1 gevuld was met knappe maagden uit de omgeving. Naast dit zwembad had onze snoeper de Sultan een uitkijktoren gezet van waaruit hij rustig een maagd kon uitkiezen en naar boven roepen. Maar vrouwonvriendelijk, neen toch! Een uitgelezen kans voor die meisjes om school te kunnen lopen en hun sociaal netwerk uit te breiden. Al deze nuttige info vernamen we via een Indo die ons de weg wees, dan voorstelde even mee te lopen en voor we het wisten hadden we een gegidste en betalende rondleiding die natuurlijk eindigde in het huis van zijn moeder die dan toevallig ook nog eens sarongen en batik hemdjes verkocht!

Jogja_091.jpg

Jogja_105.jpg

Jogja_118.jpg

De dag nadien bezochten we een Hindu tempel en een Boedhistische tempel in de omgeving van Jogja. Allez de Boedhistische eerst: Borobodur. Nen berg met nen tempel overgebouwd met allemaal gebeeldhouwde verhalen uit het leven van Boedha toen hij nog geen Boedha was, maar Siddharta Gautama. Mensen met meer interesse, lees Siddharta van Hesse of boek onze gids in Borobodur. Zowat bij elk paneel stopte hij... "At ten of age Siddharta nu sleep eeniemore in room wis pearants..." Jong, kon die man ratelen en de helft verstonden we niet. Volgens mij enkel en alleen om zijn gebrekkige Engelse kennis te verbergen. Zolang ik praat kunnen zij geen vragen stellen die ik niet versta!

Jogja_148.jpg

Jogja_150.jpg

Jogja_167.jpg

Om die reden besloten we bij de hindu tempel in de namiddag, Prambanan, geen gids te nemen! Prachtig tempelcomplex, volgens mij mooier dan Borobodur hoewel ze eigenlijk van dezeflde orde zijn. Een groot nadeel bij Prambanan was wel de setting. Alsof ge op den A12 in plaats van den Ikea een tempelcomplex zou hebben, of aan 't rond punt in Kampenhout op de Mechelsesteenweg een pijleke -> Prambanan 100 meter. Maar echt sjiek waren de zeven-tal tempels gewijd aan Shiva, Vishnu, ... Helaas was de hoofdtempel nog in restauratie na de aardbeving van 2006 en dus niet te bezoeken en nog in de steigers.

Jogja_195.jpg

Jogja_225.jpg

Na twee dagen cultuur volgden twee dagen natuur! We boekten een package tour langs twee vulkanen en werden gisteren gedropt bij de ferryhaven voor Bali. Echt wel een belevenis zo'n tour, nooit eerder zo iets slecht georganiseerd gezien sinds de Pak de Poen-show. Niets klopte en niemand sprak Engels, al een chance dat ik wat woordekes Bahasa Indonesia had geleerd.

De meest frappante voorbeelden.
Het vervoer: op twee dagen tijd hebben we volgende problemen voorgehad met onze minibus: klapband, platte band, koffer die niet meer openging (alles er dan maar langs voor in), koffer die niet meer dicht bleef (ne bamboestok kan wonderen doen) en twee keer de camionette in gang moeten duwen.
De tijdsregeling: tegen sommigen wordt gezegd 's ochtends om half 4 op te staan, tegen anderen om 4u en tegen nog anderen om 4u30. Als we moeten vertrekken om 9u30 en iedereen om 9u10 aan het douchen is, komt men op de deur kloppen " we have to leave now". Als de geplande reistijd de eerste dag 11u was, dan werd dit 13u en op de tweede dag werd 6u 8u30...

De trip zelf was op zich wel zeer de moeite! Na een ganse eerste dag in de minibus kwamen we 's avonds laat aan in Cemor Lawang vlakbij de Bromo vulkaan. De dag nadien stond de wekker al om 3u30 om naar een viewpoint te gaan vanwaar we de zonsopgang over Bromo en twee andere vulkanen konden aanschouwen. Het viewpoint ligt op de kraterwand van een reusachtige krater waarin drie vulkanen liggen waaronder de Bromo. Met een konvooi van wel 100 jeeps iedereen naar boven. Daar aangekomen konde we gewoon niets zien omdat het viewpoint bomvol toeristen stond... Zo erg dat er overal maar mensen boven hun hoofd foto's van de zonsopgang stonden te trekken, het leek wel Werchter. Blijkbaar was het de laatste dag van het Indonesisch verlof en moest heel Java net dan naar Bromo. Toen er uiteindelijk wat volk het viewpoint verliet kon Ellen nog in de rapte een aantal foto's nemen vooraleer ons viewpoint in een dichte wolk kwam te hangen. Ik heb helaas die 10 seconden zicht op Bromo gemist omdat er weer een Indo met me op de foto wou.Nadien trok het hele konvooi weer naar beneden, de krater in om de Bromo te beklimmen en wat in de krater rond te neuzen, ook nog heel volk daar maar toch al beter. De hele grap van deze eerste dag was dat we eens terug aan ons hotel opmerkten dat we eigenlijk een schitterend viewpoint hadden vanaf de voordeur van ons hotel en we eigenlijk te voet tot aan de Bromo hadden kunnen stappen...

Jogja_242.jpg

Jogja_260.jpg

Jogja_285.jpg

Jogja_296.jpg

We reden diezelfde dag nog door tot op een koffieplantage waar we overnachtten om de ochtend nadien om 3u30 naar de Ijen vulkaan te trekken. Weinig toeristen en we mochten zelf gewoon naar boven wandelen! Terwijl wij daar naar boven liepen, passeerden ons tientallen mannetjes naar boven en naar beneden met manden, leeg in de beklimming en met brokken sulfer in de afdaling. Met enkel een sjaaltje voor hun mond doken die de krater in naar een sulfermijn om nadien met manden tot 100 kilo (!!) weer de krater uit te kruipen en die beneden gaan af te zetten. Zwaar toxisch werk dat ze als het even meezat op laarsjes deden of anders op slashen of gewoon blootvoets. Zelf ben ik ook de krater proberen af te dalen, tot ik niet meer kon van de giftige dampen die prikten in de ogen en zo pijn deden in de keel dat je amper kon ademen. Van al dat op en afgesleur met een gewicht van vier zakken cement, hadden ze enorm gespierde en tegelijkertijd misvormde schouders. Ik had er echt mee te doen met dit soort moderne slavernij. Ahja, waarvoor wordt die sulfer gebruikt? Niet voor tonnen lucifers te maken maar om te verwerken in cosmetica producten!! Juffrouwen, de volgende keer dat jullie voor spiegel staan denk dan even aan het mannetje hieronder!

Jogja_348.jpg

Jogja_358.jpg

Jogja_371.jpg

Nog diezelfde dag namen we de ferry naar Bali waar we nu vertoeven, maar dat is voor de volgende keer!!

Raf (foto's copyright Ellen)

Geplaatst door Raf-Ellen 19:45 Gearchiveerd in Indonesië Reacties (1)

Husband and wife in de hel van Jakarta

sunny 30 °C
Bekijk Java en Bali op Raf-Ellen's reiskaart.

Selamat malam,
(goeieavond)

Sinds deze ochtend bevinden we ons niet langer in Jakarta en daar zijn we niet rouwig om! Jakarta biedt namelijk niets wat een mens kan boeien in een stad!
Belachelijk veel te veel auto's, en tussen al die auto's slalommen dan nog eens pakweg een miljoen brommerkes, maken de stad tot een grote chaos, een eeuwige file. Ik denk dat ze hier een 100-tal Oosterweelverbindingen kunnen gebruiken om de stad opnieuw open te krijgen. Over fijn stof doen ze hier ook niet moeilijk trouwens, de stad is gewoon een grote roetfilter!

Jakarta_030.jpg

Om al dat verkeer toch wat plaats te geven hebben ze trouwens overal de stoep afgebroken (of daar lijkt het toch op) en op de plaatsen waar er nog een stukje ligt vliegen de mobilettes je rond de oren. Toen we het idee nog maar opperden om naar de oude haven te wandelen werden we zo ongeveer uitgelachen door een behulpzame Javaan in het busstation ("Walking? In Jakarta? No... You don't walk in Jakarta!", gevolgd door een brede glimlach).
Omdat we toch iets moesten bezoeken zijn we dan maar met de bus naar de oude haven gegaan. We bezochten een uitkijktoren van de Hollanders, een gracht die de Hollanders rond Batavia hadden gegraven (die Hollanders met hun grachten toch) en wat koloniale gebouwen. In se had dit mooi kunnen zijn. Helaas, weeral overal die auto's, de wachttoren was weggestoken achter wat afvalcontainers en de grachten stonken uren in de wind.

Jakarta_025.jpg

Gelukkig hadden we in deze stadsjungle nog een veilige haven, ons goed verborgen hostalletje. Een soort van oude koloniale supergrote woning volgestouwd met lusters, beeldjes, tapijtjes en breedbeeldtv's. Buiten bevond zich een grote tuin vol gekooide exotische vogels en een mooi zwembad. Het geheel werd onderhouden door een legertje aan huishoudpersoneel, stevig in de hand gehouden door een Indonesische matronne. De enige verstoring in onze rust was de gebedsoproep van op de nabijgelegen moskee. Ik weet niet of het iets met dit moslim zijn te maken heeft, maar ons matronne moest ook weten of we husband and wife waren... Hetgeen we "natuurlijk" zijn.

Jakarta_015.jpg

Vanochtend vertrokken we dus in Jakarta en reisden we 8 uur met de trein langs rijstvelden. Die enorme oppervlakte aan rijstvelden zijn een absolute noodzaak om de ganse bevolking, en ons op dit ogenblik, drie maal per dag van nasi te kunnen voorzien!

Jakarta_080.jpg

Nu zitten we dus in Jogjakarta en morgen beginnen we aan de verkenning van de stad en de omgeving!

Tot onze volgende blogpost,

Selamat tinggal!

Geplaatst door Raf-Ellen 22:59 Gearchiveerd in Indonesië Reacties (3)

Laatste werkdag!

sunny 32 °C

Nog één dagje werken en we kunnen weer gaan reizen.

We moeten nog onze rugzak maken, er moet nog was gedaan worden, ik vind mijn stapschoenen niet ... Ik verwacht nog stress dit weekend vooraleer we om 7u25 zondag naar Indonesië vertrekken. De reis wordt zelfs voor ons die toch al wat gewoon zijn belachelijk lang! Eerst naar Londen, vijf uur wachten, dan naar Hong Kong en opnieuw een aantal uren wachten om uiteindelijk zo'n klein dertig uur later te landen in Jakarta.

Weeral hoef ik de tour niet te missen! Interessante ritten staan aangeduid in m'n agenda en de laatste kilometers zijn steeds omstreeks 23h lokale tijd (zelfs nog beter dan in Colombia en Brazilie vorig jaar). Dus gewoon zien dat we dan een hotel met Eurosport hebben!

Grosso modo zal onze reis er als volgt uitzien. Eigenlijk weten we nog niet zo goed waarheen maar aangezien we landen in Jakarta en terug opstijgen in Denpasar zal het wel iets in dezen aard zijn.

Raf

Geplaatst door Raf-Ellen 18:12 Gearchiveerd in België Reacties (0)

(Berichten 1 - 5 uit 5) Pagina [1]